(c) Stuart Franklin/ Magnum Photos
Vorige week schreef ik er nog over, de iconische foto van Tank Man, een van de beroemste foto's van de laatste decenia. De uitgebrande bus op de achtergrond, vier tanks op rij terwijl de vijfde er aan komt, de man in wit overhemd met twee tassen demonstratief voor de tanks, het ruime shot, de duistere schaduw aan de linkerkant, alles lijkt precies te kloppen.
In een documentaire afgelopen week ging de maker wat dieper in op zijn foto. Hij had het over toevalligheden. Zou de foto nog zo opmerkelijk zijn als de man die dag een bruin overhemd zou hebben aangetrokken? Zijn lichaam zou dan weggevallen zijn tegen de tank. Er waren die dag vier fotografen op het dak van het Beijing Hotel, ze maakten allemaal ongeveer het zelfde shot, de meesten meer ingezoomd op de man.
Puur bij toeval stuitte ik vandaag op een link naar Lens, het fotografie blog van de NY Times, waar een vijfde fotograaf opdook. Niet vanaf het dak, maar op straat niveau een shot van Tank Man en de aanrijdende tanks.
(c) Terril Jones/Associated Press
All this has led me to reassess what the photo tells us. I saw that the still-unidentified man clearly premeditated his stand well before the tanks were upon him; he didn’t dart out for the confrontation moments before. He seems calm and prepared — could he have been mentally unstable as some have suggested? He appears to be abandoned by those running for cover, yet he also seems to be clearing a path for them to do so.
I’ve also realized how strongly that image continues to resonate with people, underscoring the importance of a free — and well-staffed — press corps around the world. The visceral responses that the photo has evoked make me wish I had come forward with it publicly much sooner.
